Nederland moest de afgelopen dagen vertragen. Sneeuw, gladheid, langere reistijden alles ging net even anders. En dan komt al snel de vraag is buiten sporten nu wel zo veilig?


Had je nu maar een eigen pandje gehad, zodat je altijd binnen terecht kon bij slecht weer…


Maar maakt dat echt het verschil?

Want laten we eerlijk zijn waren de sportscholen allemaal goed bereikbaar?

Ben jij na een lange werkdag, waarin je door het weer een uur langer onderweg was, nog in de auto gestapt om naar de sportschool te rijden?


Voor mij als ZZP’er zijn dit soort dagen extra uitdagend. Je moet continu beslissingen maken. Gaat de training door? Pas ik hem aan? Doe ik hier wel goed aan? Eén ding staat voor mij altijd vast veiligheid gaat boven alles.

En toch… juist op dagen waarop er mentaal veel gevraagd wordt, is het zó belangrijk om in beweging te blijven. Niet om te presteren, maar om spanning los te laten, je hoofd leeg te maken en weer even te landen in je lijf.

Dat hebben we ook gedaan.

Gisteravond gaf ik een online workout. Samen, ieder vanuit huis, in beweging. We sloten de training af met voetjes in de sneeuw of zelfs als sneeuwengel. Een klein moment, maar zo waardevol.


Vanavond gaan we weer naar buiten. We wandelen en doen krachtoefeningen onderweg. De training is aangepast, het tempo misschien anders, maar de kern blijft hetzelfde we ontmoeten elkaar en we blijven bewegen, samen!


Ondernemen betekent voor mij niet vasthouden aan één vorm, maar meebewegen met wat er is. Durven vertragen, durven aanpassen en tegelijk blijven staan voor wat écht belangrijk is.