Elk seizoen brengt zijn eigen voor en nadelen met zich mee. Soms nodigt een seizoen je uit om te versnellen, soms dwingt het je juist om te vertragen. En juist in dat vertragen schuilt iets kostbaars je hebt niet altijd een keuze, en misschien is dat precies wat je nodig hebt.
Sneeuw is daar een prachtig voorbeeld van. Het is magisch hoe de wereld stiller wordt, hoe alledaagse dingen ineens sprookjesachtig lijken. Tegelijkertijd is het onhandig, glibberig en soms zelfs onveilig. Wegen sluiten, plannen veranderen, afspraken verschuiven. De wereld vertraagt, of je wilt of niet.
Tijdens mijn lunchwandeling vandaag merkte ik dat die stilte meer deed dan alleen het tempo eruit halen. Er verscheen een big smile op mijn gezicht en tegelijk tranen. Herinneringen kwamen boven.
Mam… konden we elkaar nog maar even appen.
Een foto sturen van die mooie witte wereld.
Of van de kids die spelen in de sneeuw.
Het besef hoe kostbaar momenten zijn, kan soms ineens binnenkomen juist op zulke dagen.
Lieve mensen maak herinneringen.
Kies vandaag een moment om bewust naar buiten te gaan. Adem de kou in, luister naar het knisperen onder je voeten, kijk om je heen en geniet.
Want het zijn vaak deze kleine momenten die later de grootste betekenis krijgen.